κ.Πρόεδρε
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Βρισκόμαστε σήμερα σε ένα κρίσιμο σημείο για την εκπαίδευση και το μέλλον της κοινωνίας μας, καθώς το ζήτημα της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών έχει φέρει στο δημόσιο διάλογο έντονες συζητήσεις, αντιπαραθέσεις και προσδοκίες
Η Πολιτεία και η Βουλή έχει ένα αδιαπραγμάτευτο καθήκον: να διασφαλίζει ότι κάθε παιδί, σε κάθε σχολείο, έχει πρόσβαση σε ποιοτική εκπαίδευση.
Αυτός είναι ο λόγος που η κυβέρνηση προχωρά με υπευθυνότητα στη θεσμοθέτηση και εφαρμογή της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών. Όχι από ιδεολογική εμμονή. Όχι από αντιπαράθεση. Αλλά γιατί χωρίς αξιολόγηση δεν υπάρχει ουσιαστική βελτίωση.
Η αξιολόγηση δεν στρέφεται εναντίον των εκπαιδευτικών. Αντιθέτως, τους αναγνωρίζει ως τον κεντρικό πυλώνα του δημόσιου σχολείου. Για πρώτη φορά, η Πολιτεία θεσπίζει ένα πλαίσιο που δεν περιορίζεται στην καταγραφή, αλλά συνδέει την αξιολόγηση με επιμόρφωση, υποστήριξη και επαγγελματική εξέλιξη.
Η κοινωνία ζητά αλλαγές στην εκπαίδευση. Όχι αλλαγές επικοινωνιακές, όχι αλλαγές στα χαρτιά, αλλά αλλαγές ουσίας. Και ουσία στην εκπαίδευση σημαίνει ίσες ευκαιρίες, ποιότητα μάθησης και στήριξη κάθε παιδιού – ανεξαρτήτως οικογενειακού, κοινωνικού ή γεωγραφικού υπόβαθρου.
Ένα κράτος που δεν αξιολογεί το εκπαιδευτικό του σύστημα στέλνει ένα επικίνδυνο μήνυμα: ότι όλα είναι ίδια, ότι τίποτα δεν βελτιώνεται, ότι η προσπάθεια και η αδιαφορία εξισώνονται. Και αυτό είναι βαθιά άδικο – πρώτα απ’ όλα για τα παιδιά που προσπαθούν.
Οφείλουμε να διασφαλίσουμε ότι:
κάθε παιδί έχει απέναντί του έναν εκπαιδευτικό υποστηριγμένο, επιμορφωμένο και αξιολογημένο με δίκαια κριτήρια,
κάθε σχολείο λειτουργεί με λογοδοσία και διαφάνεια,
και κάθε εκπαιδευτικός έχει ευκαιρίες βελτίωσης, όχι απειλές.
Η αξιολόγηση πρέπει να συνοδεύεται από επιμόρφωση, να λαμβάνει υπόψη τις συνθήκες της τάξης και να γίνεται με παιδαγωγικούς όρους.
Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών δεν πρέπει να είναι μέσο αναπαραγωγής φόβου ή πειθαρχίας, αλλά γέφυρα αμοιβαίας εμπιστοσύνης και συνεργασίας. Αν τη δούμε έτσι, μπορούμε να χτίσουμε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που:
Δίνει ευκαιρίες βελτίωσης σε όλους,
Ανταμείβει την αριστεία,
Στηρίζει τον εκπαιδευτικό στην καθημερινότητά του,
Και, πάνω από όλα, εξυπηρετεί τα καλύτερα συμφέροντα των μαθητών.
Αυτή είναι η πρόκληση που έχουμε μπροστά μας: να προχωρήσουμε σε ένα σύστημα αξιολόγησης που θα ενισχύει, θα ενδυναμώνει και θα εξελίσσει την εκπαίδευση — προς όφελος όλων. Και αυτό πρέπει να γίνει με διάλογο, με σεβασμό και με ανοιχτές προτάσεις.
Γνωρίζουμε τις επιφυλάξεις. Τις ακούμε. Και γι’ αυτό το σύστημα αξιολόγησης που εφαρμόζεται:
βασίζεται σε παιδαγωγικά και όχι τιμωρητικά κριτήρια,
προβλέπει πολλαπλές πηγές αξιολόγησης, ώστε να διασφαλίζεται η αντικειμενικότητα,
και συνοδεύεται από συνεχή επιμόρφωση, ειδικά εκεί όπου εντοπίζονται ανάγκες.
Αυτή είναι η ουσιαστική διαφορά με το παρελθόν: η αξιολόγηση δεν είναι μηχανισμός ελέγχου, αλλά εργαλείο βελτίωσης του σχολείου.
Πρέπει να προωθεί την επαγγελματική ανάπτυξη, να ενθαρρύνει την καινοτομία και να σέβεται την αξιοπρέπεια του εκπαιδευτικού. Η διεθνής έρευνα δείχνει ότι η αξιολόγηση μπορεί να ενισχύσει την επαγγελματική ανάπτυξη όταν ενσωματώνει αναστοχασμό, συνεχές μάθημα και υποστήριξη, και όχι μόνο εκ των άνω επιβολή κριτηρίων
Δεν αγνοούμε τις δυσκολίες της σχολικής τάξης. Γνωρίζουμε τις ανισότητες, τις ελλείψεις, τις πιέσεις. Όμως ακριβώς γι’ αυτό χρειάζεται ένα σύστημα που να εντοπίζει προβλήματα και να δίνει λύσεις, όχι να τα συγκαλύπτει.
Η μεγαλύτερη κοινωνική αδικία είναι να προσποιούμαστε ότι όλα λειτουργούν το ίδιο παντού. Γιατί οι ανισότητες στην εκπαίδευση πλήττουν πάντα τα πιο ευάλωτα παιδιά.
Με την αξιολόγηση:
αναβαθμίζεται ο ρόλος του σχολείου,
ενισχύεται η εμπιστοσύνη των γονέων στο δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα,
και στέλνεται ένα ξεκάθαρο μήνυμα στα παιδιά: ότι η Πολιτεία νοιάζεται, ελέγχει, βελτιώνει.
Επιπρόσθετα, θεσμοθετείται:
Η αξιολόγηση της παιδαγωγικής και διδακτικής επάρκειας.
Η συνεχής διαμορφωτική αξιολόγηση σε όλες τις βαθμίδες.
Η αριθμητική αξιολόγηση από τον Διευθυντή, ο οποίος είναι συνεχώς με τους εκπαιδευτικούς και επιβάλλεται η άποψη του έστω για αρχή στο 15%.
Ο πολύτιμος θεσμός του ανώτερου εκπαιδευτικού ο οποίος θα παρέχει παιδαγωγική και διδακτική στήριξη στους νεοεισερχόμενους εκπαιδευτικούς.
Εισάγονται οι πυλώνες και οι συντελεστές βαρύτητας που είναι:
α) επαγγελματική ανάπτυξη.
β) διδακτική και παιδαγωγική επάρκεια.
γ) οργάνωση, διοίκηση και επικοινωνία,
δ) επαγγελματική υπευθυνότητα και συμπεριφορά.
Τα συγκεκριμένα κριτήρια για αυτούς τους πυλώνες αναμένουμε να κατατεθούν από το Υπουργείο Παιδείας εντός του επόμενου τριμήνου ως κανονισμούς.
Η μεταρρύθμιση αυτή δεν είναι εύκολη. Καμία ουσιαστική μεταρρύθμιση δεν είναι.Όμως η Δημοκρατική Παράταξη – Συνεργασία επιλέγει τον δύσκολο δρόμο της ευθύνης αντί για τον εύκολο δρόμο της αναβολής.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, το ερώτημα δεν είναι αν η αξιολόγηση είναι βολική.
Το ερώτημα είναι αν είναι αναγκαία για το μέλλον των παιδιών μας.
Και σε αυτό το ερώτημα, η απάντηση της Πολιτείας είναι ξεκάθαρη:
Ναι. Είναι αναγκαία. Και γίνεται για το καλό των παιδιών, των σωστών και παραγωγικών και αποτελεσματικών εκπαιδευτικών και πάνω από όλα για το καλό και την πρόοδο των παιδιών και των εκπαιδευτικών τους.
Σας ευχαριστώ.
The post ΑΛ. ΤΡΥΦΩΝΙΔΗΣ: Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ, ΑΛΛΑ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΒΕΛΤΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ appeared first on Δημοκρατική Παράταξη – Νέα.