Η πορεία του Κυπριακού έχει εγκλωβιστεί εδώ και χρόνια σε ένα αδιέξοδο που δεν είναι ούτε ουδέτερο, ούτε ακίνδυνο. Το σημερινό στάτους κβο δεν αποτελεί σταθερότητα», αλλά μια παγωμένη αδικία που διαιωνίζεται εις βάρος της Κύπρου και του λαού της. Η συνεχιζόμενη κατοχή, η υφαρπαγή και o σφετερισμός περιουσιών, η άρνηση αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας και οι τουρκικές προκλήσεις στην ΑΟΖ και στη νεκρή ζώνη, δεν συνιστούν απλώς εμπόδια· αποτελούν κατάφορες παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου.
Παρά ταύτα, η διεθνής κοινότητα –και ιδιαίτερα τα Ηνωμένα Έθνη– εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τις δύο πλευρές με μια προσέγγιση «ίσων αποστάσεων», λες και η ευθύνη για το αδιέξοδο είναι συμμετρική. Η πραγματικότητα όμως είναι ξεκάθαρη: η Τουρκία διατηρεί στρατό κατοχής, επιβάλλει τετελεσμένα και καθορίζει πλήρως τη στάση της τουρκοκυπριακής ηγεσίας. Η Άγκυρα δεν έχει εγκαταλείψει ποτέ τον μεγαλοϊδεατισμό της να κρατά την Κύπρο σε διαρκή ομηρία, θεωρώντας την Κυπριακή Δημοκρατία «εκλιπούσα» και επιδιώκοντας να ελέγχει την γεωστρατηγική περιοχή γύρω από το ούτω καλούμενο “μαλακό της υπογάστριο”.
Την ίδια στιγμή, η ελληνοκυπριακή πλευρά –με τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη να καταθέτει συγκεκριμένες προτάσεις και να δηλώνει ετοιμότητα για άμεση επανέναρξη συνομιλιών– επιδεικνύει συνέπεια και εποικοδομητικό διάλογο. Αντίθετα, η τουρκοκυπριακή ηγεσία, υπό την καθοδήγηση της Άγκυρας, απορρίπτει πρωτοβουλίες, θέτει προϋποθέσεις εκτός του πλαισίου του ΟΗΕ και επιδιώκει να μετατοπίσει τη συζήτηση από την ουσία σε δευτερεύοντα ζητήματα.
Και ενώ αυτή η ασυμμετρία είναι εμφανής, ο ΟΗΕ συχνά τηρεί ίσες αποστάσεις. Μια στάση που, αντί να ενθαρρύνει την πρόοδο, κινδυνεύει να επιβραβεύσει την αδιαλλαξία και να παγιώσει την κατοχή.
Σε αυτό το πλαίσιο, προκύπτουν εύλογα και αναπόφευκτα ερωτήματα προς τον ΟΗΕ:
1. Πώς δικαιολογείται η πολιτική των ίσων αποστάσεων, όταν η μία πλευρά παραβιάζει συστηματικά τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας και η άλλη ζητά επανέναρξη συνομιλιών από το σημείο διακοπής τους; Η ουδετερότητα και η μη απόδοση ευθυνών σε μια τέτοια περίπτωση, εξισώνει ουσιαστικά τον κατακτητή – θύτη, με το θύμα.
2. Γιατί δεν ασκείται ουσιαστική πίεση στην Τουρκία, αφού τα ψηφίσματα είναι σαφή; Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι το μόνο αναγνωρισμένο κράτος στο νησί. Η Τουρκία παραμένει κατοχική δύναμη. Γιατί δεν ασκείται πολιτική πίεση για συμμόρφωση της Άγκυρας που παραμένει διαρκώς στο απυρόβλητο;
3. Ποιος είναι ο ρόλος της Προσωπικής Απεσταλμένης κας Holguín ; Πώς συμβαδίζει η εκδηλωθείσα πρόθεσή της (να αποφύγει την «πίεση» και να καθυστερήσει ουσιαστικές διαπραγματεύσεις), με την επείγουσα ανάγκη που εκφράζει ο Γενικός Γραμματέας; Μήπως η αναβλητικότητα εξυπηρετεί όσους επιθυμούν παγίωση των τετελεσμένων;
4. Πώς μπορεί να οικοδομηθεί εμπιστοσύνη όταν η τουρκική πλευρά αμφισβητεί την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας, παρεμποδίζει την UNFICYP και επιμένει σε προϋποθέσεις εκτός πλαισίου; Από ποίον αναμένει «βήματα καλής θέλησης» ο ΟΗΕ;
5. Αναγνωρίζει ο ΟΗΕ ότι το στάτους κβο είναι παράνομο; Αναγνωρίζει ότι η «ηρεμία» δεν είναι λύση, αλλά απλά, η σιωπηλή παγίωση της κατοχής; Πώς σκοπεύει ο ΟΗΕ να αποτρέψει τη μονιμοποίηση μιας κατάστασης που παραβιάζει το ίδιο το διεθνές δίκαιο;
Η Κύπρος δεν μπορεί να περιμένει άλλο. Η κωλυσιεργία και η ανοχή είναι επικίνδυνες. Τα τετελεσμένα της εισβολής εδραιώνονται. Ο σφετερισμός οργιάζει. Ο κόσμος ζει σε διαρκή αναμονή, που εξυπηρετεί μόνο την Άγκυρα. Η επίκληση εκλογικών κύκλων, προεδριών ή «κατάλληλων συνθηκών» δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για αδράνεια.
Η Κύπρος δεν χρειάζεται άλλες αναβολές. Χρειάζεται αλήθειες, ευθύνες και αποφασιστικότητα. Χρειάζεται έναν ΟΗΕ που δεν θα φοβάται να κατονομάσει την πηγή του προβλήματος και θα απαιτήσει συμμόρφωση με τα ίδια του τα ψηφίσματα. Ένα ΟΗΕ που δεν θα παραμείνει επιτήδεια ουδέτερος και διοικητικός διαχειριστής των συνεπειών ενός εγκλήματος, αλλά θα δράσει αποφασιστικά για να τερματίσει το ροκάνισμα του χρόνου και να παλέψει για επανέναρξη ουσιαστικών διαπραγματεύσεων, με στόχο τον τερματισμό της κατοχής και την εξεύρεση μιας λύσης δίκαιης, βιώσιμης και λειτουργικής.
The post ΑΝΤ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ: Η ΚΥΠΡΟΣ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΑΛΛΗ ΑΝΑΜΟΝΗ – ΩΡΑ ΓΙΑ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΗΕ appeared first on Δημοκρατική Παράταξη – Νέα.
